← Blog
5 min leestijd

Achtergrondkleur kiezen als je kleurenblind bent

Het vrijstellen is makkelijk; de kleur erachter kun je niet op het oog controleren. Lees hexcodes in plaats van stalen en laat lichtheid het werk doen.

  • colour blindness
  • accessibility
  • product photography
  • background colour
  • hex codes
  • contrast
  • ecommerce
Achtergrondkleur kiezen als je kleurenblind bent

Het vrijstellen is het makkelijke deel. Je uploadt de foto, het product komt er strak uit, en dan moet je die ene vraag beantwoorden die je niet op het oog kunt controleren: welke kleur komt erachter? Zit je ernaast, dan zakt een roestoranje mok weg in een olijfgroene achtergrond, of leest een zandbruine handtas als een vage vlek op beige.

Het komt vaak genoeg voor om je werkwijze erop in te richten. Het National Eye Institute (NEI) schat kleurzienstoornissen op ongeveer 1 op de 12 mannen, waarbij de rood-groenvorm het meest voorkomt. NEI omschrijft deuteranomalie, het meest voorkomende type, als iets waardoor bepaalde tinten groen roder lijken, en protanomalie als iets waardoor bepaalde tinten rood groener en minder helder lijken. Tritanomalie, zeldzamer, laat blauw vervagen tegen groen.

De oplossing is niet: beter je best doen. De oplossing is je ogen niet langer als meetinstrument gebruiken en leunen op twee dingen die niet liegen: getallen die je kunt lezen, en lichtheid.

Werk vanuit hexcodes, nooit vanuit het stalenraster

Een kleur op het oog kiezen vraagt om een fijn oordeel over kleurtoon, precies in het gebied waar dat van jou onbetrouwbaar is, en zonder enige terugkoppeling achteraf. Een opgeschreven hexcode is zes tekens die je met rekenwerk kunt controleren.

Close-up van kleurstaalkaarten in rijen groen, salie en bleek grijsgroen, met op elke kaart een gedrukte referentiecode naast de marketingnaam.

Een hexcode is drie kanaalwaarden achter elkaar geschreven — eerst rood, dan groen, dan blauw — elk een paar van twee tekens dat loopt van 00 (niets) tot FF (vol). Bij #8A8A8A zijn alle drie gelijk, dus dat is een echt neutraal grijs. In #F5F0E8 ligt het blauwe kanaal lager dan rood en groen — dat is wat "warm" betekent. Vandaar de klassieke valkuil: een staal met het label "lichtgrijs" dat in werkelijkheid een warme grijsbeige puttytint is, en die tint vreet stilletjes een beige, crème of camel product op.

De editor in remover.bg accepteert een eigen achtergrondkleur en niet alleen voorinstellingen, dus houd een simpel tekstbestand met goedgekeurde waarden bij en werk vanuit die lijst in plaats van een staal te beoordelen. Verwijderen en vervangen draaien allebei in de webapp én in de mobiele app, dus je zit niet vast aan één apparaat.

De combinaties waar mensen op stuklopen

Verban deze combinaties botweg uit je palet in plaats van ze per geval te beoordelen:

  • Rode, roestkleurige of terracotta producten op olijfgroene, saliegroene of kakikleurige achtergronden
  • Bruin, tan, camel of cognackleurig leer op beige, kraft of havermout
  • Roze en zalmkleurige items op lichte warme grijstinten, waar protanomalie ook de waargenomen helderheid verlaagt
  • Alles wat groen is, gefotografeerd met gebladerte of met een plantendecor dat nog in de vervangende achtergrondfoto staat
  • Petrolblauw tegen grijs en blauw tegen groen, als jouw afwijking in de blauw-geelrichting zit — en paars tegen blauw als die in de rood-groenrichting zit, want de rode component van paars is juist het deel dat wegvalt

Deze falen op kleurtoon én liggen qua lichtheid dicht bij elkaar, en dat maakt ze gevaarlijk. Een rood product op een duidelijk donkerder groen komt nog prima los.

Lichtheid is het kanaal dat je nog wél kunt vertrouwen

Het Understanding-document van het W3C bij WCAG 2.2-succescriterium 1.4.3 zegt het onomwonden: contrastverhoudingen worden berekend uit relatieve luminantie en niet uit kleurtoon, en "het onvermogen om bepaalde kleurtinten te onderscheiden heeft geen negatief effect op de waarneming van licht-donkercontrast". Die richtlijn is voor tekst geschreven, maar de fysiologie eronder is precies dezelfde die bepaalt of de rand van je product afsteekt tegen een achtergrond.

Een bleke keramische vaas met craquelé-glazuur, belicht tegen een bijna zwarte achtergrond, waarbij het silhouet zich puur door helderheid van de achtergrond losmaakt en er nauwelijks kleur aanwezig is.

Laat lichtheid dus de beslissing dragen: licht product op een donkere achtergrond, donker product op een lichte, een middentoon op een van beide uitersten maar nooit op een andere middentoon. Controleer het zelf — open de afgewerkte afbeelding in de fotobewerker van je telefoon, trek de verzadiging helemaal naar beneden en kijk. Is de rand zonder kleur nog steeds duidelijk, dan is hij ook duidelijk voor een koper.

Een slagschaduw helpt ook: die legt een donkere band onder het product die losstaat van de kleurtoon van de achtergrond — zie realistische schaduwen aan je foto's toevoegen voor het consistent houden van de richting binnen een serie.

Bouw het palet één keer en stop met beslissen

Leg deze vijf vast en maak die afweging daarna nooit meer:

  1. #FFFFFF zuiver wit, voor advertenties op marktplaatsen die dat verplicht stellen
  2. #F2F2F2 bijna-wit grijs, voor witte en crèmekleurige producten die op zuiver wit zouden verdwijnen
  3. #8A8A8A middengrijs, alleen voor heel lichte of heel donkere producten
  4. #1C1C1C bijna-zwart, voor bleke keramiek, glaswerk en lichte verpakkingen
  5. Eén merkkleur, met de hexcode schriftelijk vastgelegd op de dag dat iemand hem kiest

Exporteer transparant voor alles wat op een gekleurde pagina of een gedrukt item terechtkomt; daarmee omzeil je de vraag volledig — de gids voor transparante PNG's behandelt wanneer dat de juiste keuze is.

Vraag het één keer aan één persoon en schrijf het op

Plan een kwartier in met iemand op wiens kleurwaarneming je vertrouwt, aan jouw bureau, met de producten voor je. Vraag per item twee dingen: komt de rand los van de achtergrond, en is dat "neutraal" ook echt neutraal. Leg de antwoorden vast als hexcodes gekoppeld aan categorieën — "lederwaren: #1C1C1C" — nooit als bijvoeglijke naamwoorden zoals "die zachte". Bijvoeglijke naamwoorden dwingen je elke keer opnieuw tot een oordeel; hexcodes niet.

Twee mensen gebogen over een bureau vol gedrukte kleurstaalkaarten en een stalenboekje, terwijl de een naar een kaart wijst en de ander een pagina omslaat.

Bewaar de lijst ergens waar je uit plakt, niet ergens waar je even gaat kijken. Bouw je later een eigen signatuurlook rond een aangepaste kleur, dan geldt eigen achtergronden: de toekomst van productfotografie nog steeds — je komt alleen bij die kleur via je administratie in plaats van via je ogen.

Beslis één keer, op papier

Kleurenblindheid weerhoudt je er niet van een consistente catalogus op te bouwen. Improviseren wel. Vijf opgeschreven hexwaarden, een lichtheidsregel die je in grijswaarden kunt verifiëren en één vastgelegd gesprek verslaan het elke dinsdag op gevoel kiezen van een achtergrond.

Lees verder