Dantel, File ve Transparan Kumaş Nasıl Fotoğraflanır?

Tül bir etek, dantel bir büstiyer, file bir dans bluzu ve vual bir perde tuhaf bir özelliği paylaşır: fonun kendisi ürünün parçasıdır. Kumaşın arkasında ne varsa içinden görünür ve kesitin o piksellerin her birine tek tek karar vermesi gerekir — iplik mi, ipliğin arkasındaki duvar mı?

O yüzden daha hiçbir şeyi kurmadan, dokumanın ne kadarını göstermek istediğine karar ver. Bir lookbook sayfasındaki tül etek, her ipliği arkasındakinden ayrılmış hâlde en iyi okunur. İlan grid'indeki bir perde ise düz ve eşit aydınlatıldığında, alıcının fileyi değil dökümü ve rengi değerlendirebileceği kadar yoğun göründüğünde daha iyi durur.

Bu karar hem parçayı nasıl aydınlatacağını hem de arkasına ne koyacağını belirler — ve ışık, sonradan dizüstünde geri ekleyemeyeceğin tek şeydir.

Dokumayı aydınlat, fonu değil

Transparan kumaş, arkasında önündekinden daha fazla ışık varken gerçekten transparan okunur. Beyaz duvara karşı önden aydınlatılan tül tebeşirimsi ve cansız çıkar; arkadan aydınlatıldığında aynı tül, parlak bir zeminin üzerinde koyu bir kafese dönüşür — çekebileceğin en okunaklı kenar.

En ucuz versiyonu bir pencere. Kapalı bir günde parçayı camdan bir adım içeride bir raya as — gökyüzü kocaman ve eşit tek bir panel gibi çalışır — ve içeriden çek. Lambayla çalışıyorsan giysinin bir iki metre arkasındaki düz duvarı aydınlat ve duvarın parlamasına izin ver.

Pozlamayı, iplikler ton tutacak şekilde ayarla: dantel yanıp saf beyaza dönerse ayıracak hiçbir şey kalmaz.

Arkasındakini boş ve eşit tut

Transparan kumaşın arkasındaki desenli ya da sert kenarlı her şey, kumaşın içindeki görüntünün parçası olur. Bir radyatör, bir süpürgelik, duvarla zeminin birleştiği çizgi — hepsi dokumanın içinden basılır.

Çalışma kuralı: arkada duran şey, kumaşın kapladığı alanın tamamı artı bir pay boyunca tek ve kesintisiz bir ton olmalı. Yumuşak bir gradyan sorun değil, doku sorun. Giysiyi duvardan daha da uzaklaştırmak arkayı odak dışı bırakır ve geriye kalanı yumuşatır.

Bunu yaptığında remover.bg'ye verdiğin dosyanın işi nettir — silueti bulmak — bir sandalye ayağının büstiyerinin parçası olup olmadığına karar vermek değil.

Gerginlik, yükseklik ve moiré

Parçayı bir raya klipsle ya da terzi mankenine iğnele ki gergin dursun. Gevşek kumaş kendi üzerine katlanır ve katlanmış tül tekinin iki katı yoğundur; tek bir parçada alacalı bir opaklık verir.

Parçayı yüzeyden yukarı kaldır. Masaya yatan bir etek ucu tam dokumanın altına bir temas gölgesi düşürür ve filenin içinden görünen koyu gölge tıpatıp daha fazla file gibi durur. Etek ucunun altındaki yirmi otuz santim hava o gölgeyi uzaklaştırır.

Sonra moiré'ye dikkat et. İnce ve düzenli bir dokuma, belirli mesafelerden çekildiğinde sensörünün fotosit ızgarasıyla girişim yapar; renk filtre dizisi rengi komşu piksellerden tahmin ettiği için kumaşta olmayan dalgalı gökkuşağı desenleri elde edersin. Bu bir örnekleme artefaktı, yani çözüm çekimde: kamera-özne mesafesini biraz değiştir ya da açıyı çevir, sonra devam etmeden önce %100'de kontrol et. Bazı raw dönüştürücülerde moiré azaltma fırçası var, ama güvenilir çözüm yeniden çekmek.

Güvenli kareyi mutlaka çek

Her parçanın aynı seansta iki karesini al. Arkadan aydınlatmalı olan ana karen. İkincisi sigortan: giysi, düz ve açık bir arka plana karşı önden aydınlatılmış, file düz renk olarak okunacak kadar eşit.

Bu açıklık bazen aleyhine çalışır. İlanları beyaz üzerinde gösteren bir pazaryeri grid'inde, çoğu delik olan bir etek sayfada bir boşluk gibi okunur. Yoğun kare, kalabalık arama grid'leri için daha güvenlidir — kadraj ve arka plan tercihlerini Etsy ürün fotoğrafları rehberimiz anlatıyor. Arkadan aydınlatmalı kare ise ekmeğini kendi sitende çıkarır; orada arkasındaki rengi sen belirliyorsun.

Alfayı koyu bir renk üzerinde önizle

Transparan bir kesiti asla beyaz üzerinde değerlendirme. İpliğin olduğu yerde kalan sütlü hale beyaza karşı görünmez, lacivere karşı göze batar. Düzenleyicide arka planı güçlü ve koyu bir renge ayarla, etek ucunu ve dantelin kenarını kontrol et, sonra istediğin rengi ya da fotoğrafı yerine koy.

PNG ya da WebP olarak dışa aktar. İkisi de açık/kapalı düz bir maske yerine gerçek bir alfa kanalı taşır; yani kesitin kenarında kısmi opaklık olan her yerde dosya bunu saklayabilir. WebP 8 bit alfa tutar, piksel başına 256 opaklık kademesi; PNG 8 bit ya da 16 bit tutar. JPEG'in ise hiç alfası yok — hangisinin ne zaman mantıklı olduğunu şeffaf PNG rehberi anlatıyor.

Yüklemelerde üst sınır 10 MB. Bir kare sınıra yakınsa, limitin altına inmek için JPEG kalitesini ezmektense kendi fotoğraf düzenleyicinde WebP olarak kaydet.

Gölge konusunda iki kez düşün. İzleyicinin içinden görebildiği bir şeyin altındaki gölge sahte durur, o yüzden transparan parçalarda genellikle hiç eklememek daha iyi — işe yaradığı durumlarda temas noktasını inandırıcı tutmayı gerçekçi gölge ekleme anlatımı gösteriyor.

Düzeneği bir kez kur

Bir ray, düz bir duvar, bir pencere, bir klips ve bir beyaz karton. O köşe bir kez var olduğunda her duvak, her file panel ve her dantel numunesi aynı iki kareli rutinden geçer, tüm seri de kenarları birbirine benzeyen dosyalarla geri döner. Bu tekrarlanabilirlik, tek bir kusursuz fotoğraftan daha değerlidir.