LED Işıklar Ürün Fotoğraflarına Neden Bant Atıyor?

Garaj rafına beyaz kâğıdı bantlıyorsun, tepedeki LED armatür gözüne kusursuz eşit görünüyor. Sonra fotoğrafları dizüstünde açıyorsun: yarısında fonun üzerinde soluk yatay bantlar var, üstelik her karede başka bir yerde.

Bozulan bir şey yok. O bantlar ışığın kendisi; kareyi tek seferde okumayan bir sensör tarafından kaydedilmiş hâli. Üstelik iş kozmetikten ibaret de değil: bantlı bir fon, ürünün kenarı boyunca parlaklığı değiştiriyor — otomatik bir kesitin izlemek zorunda olduğu tam da o çizgi.

Işığın yanıp sönüyor, kameran odayı şeritler hâlinde okuyor

Şebeke elektriği Avrupa, Afrika ve Asya'nın çoğunda 50 Hz'de; Kuzey Amerika, Brezilya, Güney Amerika'nın kuzeyindeki ülkelerin büyük bölümü ile Güney Kore, Tayvan, Filipinler ve Japonya'nın batısında 60 Hz'de çalışıyor. İnsanı yanıltan istisnalar da var: Arjantin, Şili, Bolivya, Paraguay ve Uruguay'ın hepsi 50 Hz, Japonya ise tam ortadan ikiye bölünmüş durumda. Enstantane hızını seçmeden önce kendi şebekeni kontrol et. İyi yapılmış bir LED sürücüsü bu beslemeyi düzleştirip sabit bir çıkışa çeviriyor; ucuz bir bant aydınlatma bunu yapmıyor, dolayısıyla parlaklığı her şebeke çevriminde iki kez düşüyor. Bu, tam güçte çalışan bir armatür için geçerli; o yüzden aşağıdaki sayılara güvenmeden önce varsa kısıcıyı sonuna kadar aç. Faz kesmeli bir duvar kısıcısı şebeke dalga biçimini kırpıyor ama titreşimi normalde ona kilitli bırakıyor, yani enstantane hızları yine işe yarıyor; buna karşılık kendi frekansında darbeli (PWM) karartma yapan bir sürücü, hiçbir enstantane hızının yakalayamayacağı bir hızda titreşiyor.

Gözün o titreşimin ortalamasını alıp siliyor; telefon ve aynasız makine sensörleri silmiyor. Neredeyse hepsi kareyi birkaç milisaniye içinde yukarıdan aşağı, satır satır okuyor; böylece çevrimin parlak kısmına denk gelen satırlar, dibine denk gelenlerden daha aydınlık çıkıyor. Üst üste dizildiklerinde yatay bant olarak okunuyorlar — ve okuma nadiren çevrimin aynı noktasında iki kez başladığı için bantlar kareden kareye yer değiştiriyor.

Odanın kullanılabilir olup olmadığını söyleyen iki dakikalık test

Çekime başlamadan önce:

1. Kareyi boş fonla doldur ve canlı önizlemeye yakınlaş — bantlaşma çoğu zaman sen hiçbir şeye basmadan görünür oluyor.
2. Hiç kıpırdamadan beş kare çek, sonra bunları telefondaki küçük görselde değil, gerçek bir ekranda %100'de incele.
3. Bazı karelerde bant varken bazılarında yoksa oda titreşiyor demektir.
4. LED'leri kapat ve testi yalnızca gün ışığıyla tekrarla. Temiz ama loş, parlak ama bantlıyı yener.

Buna ayıracağın iki dakika, bütün bir seriyi yeniden çekmekten kurtarıyor. Satış Getiren Etsy Ürün Fotoğrafları: Pratik Rehber yazımız odanın geri kalanını ele alıyor.

Bantları gerçekten durduran ayarlar

Aşağıdaki çözümlerin hepsi, titreşimle sonradan boğuşmak yerine pozlamayı ona uyduruyor.

• Titreşim ayarını bul. Birçok Android kamera uygulamasında, Auto'nun yanında şebeke frekanslarını da listeleyen bir anti-banding (bantlaşma önleme) seçeneği bulunuyor; kendi frekansını elle söylemek Auto'dan iyi. iPhone'un yerleşik Kamera uygulamasında ne bu ayar ne de enstantane kontrolü var; o yüzden üçüncü taraf bir manuel kamera uygulamasına ihtiyacın oluyor.
• Enstantaneyi yavaşlat. Pozlama tam sayıda titreşim çevrimi kadar sürerse her satır aynı toplam ışığı topluyor ve bantlar birbirini götürüyor. 50 Hz'lik bir ülkede bu 1/100 s ya da onun katları demek; örneğin 1/50 s veya 1/25 s. 60 Hz'lik bir ülkede ise 1/60 s ya da 1/30 s — uygulaman tam pozlama süresini yazmana izin veriyorsa 1/120 s de işe yarıyor, ama çoğu makine 1/100 s'den doğrudan 1/125 s'ye atlıyor ve 1/125 s yine bant veriyor. Aradaki hızlar, daha yavaş olsalar bile bant veriyor; yani 1/80 s seni kurtarmaz.
• Makineyi sabitle. 1/100 s ve 1/120 s elde rahat tutuluyor, ama 1/50 s, 1/30 s ve 1/25 s el titremesini bir sonraki sorun hâline getirecek kadar yavaş. Tripod, üst üste konmuş kitaplar ya da otomatik zamanlayıcı bunu çözüyor.
• Hız değil, ışık ekle. Daha fazla ışık, pozlamayı kısaltmak yerine yavaş enstantaneyi korumana ve ISO'yu düşürmene imkân veriyor.

Pencere işi neden iyileştirmiyor, kötüleştiriyor

Gün ışığı titreşmiyor; o yüzden LED'i onunla seyreltmek çözüm gibi duruyor. Değil: geçen her bulut iki kaynak arasındaki oranı kaydırıyor, dolayısıyla bantlaşmanın kontrastı kareden kareye değişiyor ve ışığın rengi de onunla birlikte oynuyor. O renk sapmasını düzeltmek ise senin fotoğraf düzenleyicinin işi.

Birini seç. Perdeyi indir ve güvenli bir enstantane hızıyla LED'lerle çek, ya da LED'leri söndürüp pencereyi kullan. Karışık aydınlatmanın bedelini en ağır ödeyen, küçük ve parlak ürünlerdir; Takı Fotoğrafçılığı: Parlak Ürünler Nasıl Çekilir? rehberimiz de bu yüzden tek ve kontrollü bir ışıkla başlıyor.

Bantlaşmanın kesite yaptığı şey

Bir maskenin, ürünün nerede bitip fonun nerede başladığına karar vermesi gerekiyor. Fon açık ve koyu bantlar arasında gidip geldiğinde, bazı bölümlerde koyu bir bant tam da ürünün koyu bir parçasının arkasına düşüyor ve sınırdaki kontrast çöküyor. Sağlam kenarlar genellikle kurtuluyor; iş kürkte, telde, filede, tüyde ve saçaklanmış kumaşta ortaya çıkıyor.

Yani çekimi düzeltmek işin tamamı. Kareler bir kez temizlendikten sonra her ürünü remover.bg ile aynı düz rengin üstüne bırakmak, birkaç akşama yayılmış bir seri çekimini tek bir set gibi okutuyor; tutarlı bir gerçekçi gölge da işi bitiriyor. Hiçbir arka plan değişimi, ürünün kendi üstüne düşmüş bantları kaldıramaz — onlar artık görüntüye işlemiş durumda.

Dosyayı değil, odayı düzelt

Beş test karesi, tek bir ışık kaynağı ve şebekene uydurulmuş bir enstantane hızı — bu kontrolü, ilk ürün kâğıdın üstüne gelmeden çalıştır.