Waarom ledlampen strepen in je productfoto's trekken

Je plakt wit papier tegen de garagestelling en de ledbalk boven je hoofd lijkt volkomen gelijkmatig. Dan open je de foto's op een laptop: de helft heeft bleke horizontale strepen over de achtergrond, in elk beeld op een andere plek.

Er is niets kapot. De strepen zijn het licht zelf, vastgelegd door een sensor die niet het hele beeld in één keer uitleest. En het is erger dan cosmetisch: een gestreepte achtergrond verandert van helderheid langs de rand van het product, precies de lijn die een automatische vrijstelling moet volgen.

Je lamp knippert en je camera leest de kamer in strepen uit

Het lichtnet draait op 50 Hz in vrijwel heel Europa, Afrika en Azië, en op 60 Hz in Noord-Amerika, Brazilië, een groot deel van het noorden van Zuid-Amerika, en in Zuid-Korea, Taiwan, de Filipijnen en West-Japan. De uitzonderingen zetten mensen op het verkeerde been: Argentinië, Chili, Bolivia, Paraguay en Uruguay zitten allemaal op 50 Hz, en Japan is precies doormidden gedeeld. Controleer je eigen netfrequentie voordat je een sluitertijd kiest. Een goed gebouwde led-driver maakt die voeding glad tot een stabiele lichtopbrengst; een goedkope ledbalk doet dat niet, dus zakt de helderheid twee keer per netcyclus weg. Dat geldt voor een armatuur die op vol vermogen brandt, dus draai elke dimmer helemaal open voordat je op de getallen hieronder vertrouwt. Een fasesnijdende wanddimmer hakt de netsinus af en laat de flikkering daar normaal gesproken aan gekoppeld, dus dan werken de sluitertijden nog steeds; maar een driver die dimt met pulsen op zijn eigen frequentie flikkert in een ritme dat geen enkele sluitertijd opvangt.

Je oog middelt die flikkering weg; sensoren in telefoons en systeemcamera's doen dat niet. Bijna allemaal lezen ze rij voor rij uit, van boven naar beneden, in een paar milliseconden. Rijen die een helder deel van de cyclus opvingen, komen lichter uit dan rijen die net een dip te pakken kregen. Op elkaar gestapeld lezen ze als horizontale banden — en omdat de uitlezing zelden twee keer op hetzelfde punt in de cyclus begint, verspringen de strepen van beeld tot beeld.

De test van twee minuten die zegt of de ruimte bruikbaar is

Voordat je gaat fotograferen:

1. Vul het beeld met lege achtergrond en zoom in op de live preview — banding is vaak al zichtbaar voordat je iets indrukt.
2. Maak vijf foto's zonder te bewegen en bekijk ze daarna op 100% op een echt scherm, niet als miniatuur op je telefoon.
3. Strepen in sommige beelden en niet in andere betekent dat de ruimte flikkert.
4. Zet de leds uit en herhaal het op daglicht alleen. Schoon maar gedempt wint het van helder en gestreept.

Twee minuten hiervan besparen je het opnieuw fotograferen van een hele serie. Onze praktische gids voor Etsy-productfoto's behandelt de rest van de ruimte.

Instellingen die de strepen echt stoppen

Elke oplossing hieronder stemt de belichting af op de flikkering in plaats van er achteraf tegen te vechten.

• Zoek de flikkerinstelling. Veel Android-camera-apps hebben een antibanding-optie met Auto plus netfrequenties; je eigen frequentie opgeven werkt beter dan Auto. De standaard Camera-app van de iPhone heeft die instelling niet en ook geen sluitertijdregeling, dus daar heb je een handmatige camera-app van derden voor nodig.
• Kies een langere sluitertijd. Duurt de belichting een heel aantal flikkercycli, dan vangt elke rij evenveel licht op en heffen de banden elkaar op. In een 50 Hz-land betekent dat 1/100 s of een veelvoud daarvan, zoals 1/50 s of 1/25 s; in een 60 Hz-land 1/60 s of 1/30 s — 1/120 s werkt ook als je app je een exacte belichtingstijd laat intypen, maar de meeste camera's springen van 1/100 s meteen door naar 1/125 s, en bij 1/125 s krijg je nog steeds banding. Tussenliggende tijden geven banding ook al zijn ze langer, dus 1/80 s redt je niet.
• Zet de camera vast. 1/100 s en 1/120 s houd je makkelijk uit de hand, maar 1/50 s, 1/30 s en 1/25 s zijn zo lang dat trilling het volgende probleem wordt. Een statief, een stapel boeken of de zelfontspanner lost dat op.
• Voeg licht toe, geen snelheid. Meer licht laat je de lange sluitertijd houden en in plaats daarvan de ISO verlagen.

Waarom het raam het erger maakt in plaats van beter

Daglicht flikkert niet, dus het ledlicht ermee verdunnen klinkt als een oplossing. Dat is het niet: elke voorbijtrekkende wolk verschuift de verhouding tussen de twee bronnen, dus het contrast van de banding verandert van foto tot foto en de kleur van het licht schuift mee. Die kleurzweem corrigeren is vervolgens een klus voor je eigen fotobewerker.

Kies er één. Doe de zonwering dicht en fotografeer op de leds met een veilige sluitertijd, of zet de leds uit en gebruik het raam. Kleine, glanzende voorwerpen straffen gemengd licht het hardst af, en daarom begint onze gids voor sieradenfotografie met één gecontroleerde lichtbron.

Wat banding met een vrijstelling doet

Een masker moet beslissen waar het product ophoudt en de achtergrond begint. Wisselt de achtergrond af tussen lichte en donkere banden, dan valt op sommige stukken een donkere band precies achter een donker deel van het product en stort het contrast op de grens in. Strakke randen overleven dat meestal; bont, draad, gaas, veren en rafelige stof zijn waar het opvalt.

Het vastleggen goed doen is dus het hele werk. Zijn de beelden eenmaal schoon, dan zorgt elk item op dezelfde effen kleur zetten met remover.bg ervoor dat een serie die over meerdere avonden is gefotografeerd als één set leest, en een consistente realistische schaduw maakt het af. Geen enkele achtergrondvervanging haalt strepen weg die over het product zelf vielen — die zitten ingebakken.

Repareer de ruimte, niet het bestand

Vijf testbeelden, één lichtbron en een sluitertijd die past bij je lichtnet — doe de check voordat het eerste product op het papier ligt.