ถ่ายภาพสินค้าโปร่งแสง: จัดไฟอย่างไรให้ไดคัทได้ขอบสะอาด

จี้เรซินที่มีแผ่นทองคำเปลวอยู่ข้างใน สบู่กลีเซอรีนสีเดียวกับแก้วทะเล เทียนไขผึ้งทรงกระบอกที่กลายเป็นสีอำพันทันทีที่แสงกระทบ สิ่งที่คุณขายไม่ใช่รูปทรง แต่คือสิ่งที่แสงทำระหว่างเดินทางผ่านเนื้อวัสดุ ถ้าถ่ายตรง ๆ โดยมีโคมไฟอยู่เหนือไหล่คุณ จี้เรซินจะเหลือแค่ก้อนพลาสติก สบู่กลายเป็นชอล์ก และเทียนกลายเป็นท่อกลม ๆ อันหนึ่ง

พอย้ายไฟไปไว้ข้างหลัง ชิ้นงานก็มีชีวิตขึ้นมาทันที แต่พออัปโหลด ลบพื้นหลังออก เส้นขอบกลับฟุ้ง แหว่งเป็นหยัก ๆ หรือมีขอบสว่างเรือง ๆ ติดมาเป็นกรอบ นั่นไม่ใช่เรื่องดวง ขอบที่เรืองแสงตัดกับฉากหลังสว่างคือหนึ่งในโจทย์ที่ยากที่สุดของการไดคัท เพราะขอบของวัตถุกับพื้นหลังมีความสว่างเกือบเท่ากัน จึงไม่เหลืออะไรให้แยกออกจากกัน

ทางแก้ไม่ใช่การลดไฟส่องหลัง แต่คือการวางไฟให้แสงเดินทาง ทะลุ ตัวชิ้นงาน แทนที่จะเฉียด ผ่าน มันไป แล้วเพิ่มไฟดวงเล็กอีกหนึ่งดวงที่มีหน้าที่เดียวคือรั้งเส้นขอบเอาไว้ ทำให้ถูกตั้งแต่ในกล้อง แล้วแสงเรืองจะรอดจากการไดคัท เพราะมันถูกอบอยู่ในพิกเซลของตัวชิ้นงานเอง

แสงเรืองต้องมาจากตัวชิ้นงาน ไม่ใช่จากฉากหลัง

ถ้าแหล่งกำเนิดแสงของคุณเป็นแผ่นสว่างใหญ่ ๆ ที่อยู่หลังชิ้นงานพอดี สิ่งที่กล้องบันทึกได้ส่วนใหญ่ก็คือแผ่นสว่างนั้นเองที่มองผ่านฟิลเตอร์สีบาง ๆ ชิ้นงานจะออกมาซีดและคอนทราสต์ต่ำ พอลบพื้นหลังออกก็เหลือแค่รูปทรงด้าน ๆ กับขอบขาวเรือง ๆ แสงเรืองหายไปพร้อมพื้นหลัง เพราะมัน คือ พื้นหลังนั่นเอง

ทีนี้ย้ายไฟดวงนั้นไปไว้ด้านหลังแล้วเยื้องออกข้าง ราว 120 ถึง 150 องศาจากแนวกล้อง คืออยู่หลังชิ้นงานแต่ไม่ใช่หลังตรง ๆ แสงจะเข้าไปในเนื้อวัสดุ กระจายตัวอยู่ข้างใน แล้วออกมาอีกด้านหนึ่ง สีจะเข้มขึ้นตรงส่วนที่ชิ้นงานหนาที่สุด ฟองอากาศ กากเพชร ดอกไม้แห้ง และรอยเทของเนื้อวัสดุจะสว่างขึ้นมาทีละจุด แทนที่จะละลายรวมกันเป็นแผ่นเรียบ ๆ สีนั้นเป็นของชิ้นงาน มันจึงอยู่กับที่

หน้าต่างบานหนึ่งกับกระดาษไขแผ่นเดียวก็ทำแบบนี้ได้โดยไม่เสียเงินสักบาท: หมุนชิ้นงานไปเรื่อย ๆ จนเนื้อวัสดุดูเหมือนสว่างจากข้างใน โดยที่หน้าด้านใกล้กล้องยังไม่ทึบดำ

เก็บไฟดวงเล็กไว้หนึ่งดวงในฝั่งกล้อง

ลำพังไฟส่องหลังที่เยื้องออกข้างยังทำให้หน้าด้านใกล้กล้องเป็นเงาดำอยู่ดี ให้เพิ่มไฟด้านหน้าหรือด้านข้างอ่อน ๆ อีกดวง — โคมไฟตั้งโต๊ะที่สะท้อนการ์ดขาว หรือไฟฉายมือถือส่องผ่านกระดาษรองอบ — โดยใช้กำลังไฟต่ำกว่ามาก คุณไม่ได้ใช้มันจัดไฟให้สินค้า แต่ใช้ลากเส้นจาง ๆ ไปตามขอบด้านใกล้กล้อง เพื่อให้เส้นขอบนั้นอ่านออกว่าเป็นขอบ

แล้วทำตรงกันข้ามที่อีกฝั่ง: ตั้งการ์ดดำไว้นอกเฟรมพอดี ๆ ใกล้ตัวชิ้นงาน มันจะทำให้ขอบฝั่งนั้นเข้มลง เกิดเป็นเส้นแบ่งที่มองเห็นได้เส้นที่สอง ระหว่างเส้นสว่างนุ่ม ๆ ด้านหน้ากับขอบเข้มที่สะท้อนการ์ด แม้แต่เทียนที่ย้อนแสงจัด ๆ ก็ยังเหลือซิลูเอตที่ลากตามได้ โหลน้ำผึ้ง ขวดน้ำหอม และขวดน้ำมันอาบน้ำก็อยากได้การ์ดแผ่นเดียวกันนี้ ด้วยเหตุผลเดียวกับที่ของชิ้นเล็กแวววาวต้องคุมแสงสะท้อน

ใช้พื้นหลังโทนกลาง อย่าใช้โทนสว่าง

คนทำแฮนด์เมดมักหยิบสีขาวมาใช้โดยอัตโนมัติ และสีขาวคือสิ่งที่ผิดที่สุด: พื้นหลังสว่างแข่งความสว่างกับขอบที่กำลังเรืองอยู่ แล้วมันชนะ จนเส้นขอบละลายหายไปกับฉาก ส่วนสีเทากลางมีความสว่างต่ำกว่าแสงที่ทะลุผ่านตัวชิ้นงาน ชิ้นงานจึงแยกตัวออกมาจากพื้นหลังอย่างสะอาด และมันก็เป็นกลางพอที่จะไม่ไปย้อมสีขอบของสบู่สีอ่อน

สีเทากลางยังช่วยไม่ให้คุณต้องมาสู้กับฉากที่ตัวเองเซตไว้ในภายหลัง ถ่ายครั้งเดียว ไดคัทออกมา แล้วค่อยสลับพื้นหลังตามที่ลิสติ้งต้องการ: ใน remover.bg คุณวางชิ้นงานลงบนสีทึบ สีที่กำหนดเองให้ตรงกับแบรนด์ หรือรูปถ่ายของคุณเอง แล้วใส่เงาเพื่อให้มันวางอยู่บนพื้นผิวจริง ๆ ไม่ใช่ลอยเคว้ง

ข้อสังเกตทีละชิ้น

การปรับครั้งสุดท้ายขึ้นอยู่กับวัสดุ

• เรซินหล่อ: ถ่ายเยื้องจากแนวตั้งฉากเล็กน้อย ให้มองผ่านส่วนที่เนื้อเรซินหนาที่สุด ของที่ฝังอยู่ข้างในจะอ่านออกดีที่สุดเมื่อไฟส่องหลังกวาดเลียดผ่านมัน แทนที่จะทะลุตรง ๆ
• สบู่: ต้องแห้ง ไม่มีฝุ่น และหยิบจับด้วยผ้า รอยนิ้วมือกับฝ้าโซดาแอชโผล่ชัดกว่ากันมากใต้แสงย้อน เมื่อเทียบกับแสงแบน ๆ
• เทียน: ถ่ายตอนยังไม่จุด — ไส้เทียนที่ติดไฟอยู่จะสว่างจนขาวโพลน ทั้งที่คนซื้อกำลังดูสีของเนื้อเทียน ถ้าอยากได้ภาพตอนจุดให้ถ่ายแยกเป็นอีกชุด และอย่าปล่อยเทียนที่จุดอยู่ไว้โดยไม่มีคนดูเด็ดขาด
• ของเหลวในภาชนะแก้ว: เติมให้เต็มพอดี โหลที่ใส่ไว้ครึ่งเดียวเวลาย้อนแสงจะกลายเป็นสินค้าสองชิ้นวางซ้อนกัน

ก่อนอัปโหลด

เปิดไฟล์ที่ขนาดเต็มแล้วซูมเข้าไปดูส่วนที่บางและสว่างที่สุดของเส้นขอบ ถ้าคุณเองยังมองไม่ออกว่าวัตถุจบลงตรงไหน การไดคัทก็มองไม่ออกเช่นกัน — ให้ขยับไฟส่องหลังอ้อมไปทางด้านข้างอีกหน่อยแล้วถ่ายใหม่ บันทึกไฟล์เป็น PNG, JPEG หรือ WebP ถ้ามือถือของคุณตั้งค่าถ่ายเป็น HEIC ไว้ ให้ไปเปลี่ยนรูปแบบไฟล์ของกล้องเป็น JPEG ในหน้าตั้งค่าของกล้องก่อน และคุมให้แต่ละไฟล์ไม่เกินขีดจำกัดการอัปโหลดที่ 25 MB

จากนั้นวางภาพไดคัทที่ได้ลงบนอะไรที่โทนเข้ม ความโปร่งแสงจะอ่านออกชัดที่สุดเมื่อตัดกับสีเข้ม หน้าสินค้าโทนถ่านหรือน้ำเงินหมึกจึงมักเข้ากับกลุ่มสินค้าเทียนและเรซินได้ดีกว่าสีขาวที่เป็นค่าเริ่มต้น และเงานุ่มที่ดูสมจริงซึ่งเข้ากับภาพจะกันไม่ให้พื้นหลังเข้มนั้นดูเหมือนรูโหว่ ภาพไดคัทชุดเดียวกันนี้ยังใช้กับรูปสินค้าบน Etsyได้ด้วย: ปรับขนาดและครอปให้เข้ากับกรอบภาพของมาร์เก็ตเพลสในแอปแก้ไขรูปบนมือถือ โดยไม่ต้องถ่ายใหม่

สรุปสั้น ๆ

ไฟส่องหลังเยื้องออกข้าง ไฟด้านหน้าอ่อน ๆ หนึ่งดวง การ์ดดำอีกฝั่ง พื้นหลังเทากลาง เซตมุมนี้ขึ้นมาบนโต๊ะในครัวสักครั้ง แล้วมันจะถ่ายงานทุกชิ้นที่คุณทำออกมาพร้อมเส้นขอบที่การไดคัทตามได้