remover.bg
ลองใช้ Basic ฟรี 7 วัน — รับ 15 เครดิต วันนี้ไม่เสียค่าใช้จ่ายเริ่มทดลองใช้ฟรี
← บล็อก
อ่าน 1 นาที

ทำไมสีผิวในภาพกลายเป็นสีส้มเมื่อเปลี่ยนพื้นหลังใหม่

ไดคัทสะอาด แต่หน้ากลับส้มหรือเทา? แสงถูกล็อกอยู่ในพิกเซลแล้ว เปลี่ยนได้แค่พื้นหลัง นี่คือวิธีอ่านทิศทางที่เพี้ยนและเลือกพื้นหลังที่เข้ากับแสง

  • skin-tones
  • portraits
  • background-replacement
  • color-temperature
  • headshots
ทำไมสีผิวในภาพกลายเป็นสีส้มเมื่อเปลี่ยนพื้นหลังใหม่

คุณไดคัทตัวเองออกจากพื้นหลังเดิม ใส่พื้นหลังใหม่ที่สะอาดตาเข้าไปแทน แล้วใบหน้าที่ได้กลับผิดเพี้ยน สีส้มแดงก่ำบนพื้นหลังเทาเย็น หรือซีดจางบนพื้นหลังครีมอุ่น ทั้งที่ภาพต้นฉบับดูปกติทุกอย่าง

สาเหตุนั้นธรรมดามาก ภาพถ่ายบันทึกแสงที่มีอยู่จริงในห้องขณะนั้นเอาไว้ กล้องของคุณตัดสินใจเรื่องไวท์บาลานซ์ไปครั้งเดียวตอนกดชัตเตอร์ แล้วล็อกผลนั้นไว้ในพิกเซลถาวร การเปลี่ยนสิ่งที่อยู่ด้านหลังตัวแบบไม่ได้ทำให้กล้องตัดสินใจเรื่องนั้นใหม่ — มันแค่เปลี่ยนสีที่ผิวถูกนำไปเทียบด้วยเท่านั้น

แสงที่ตกบนใบหน้าเปลี่ยนไม่ได้แล้ว มีแต่พื้นหลังเท่านั้นที่ยังปรับได้อิสระ นี่คือวิธีอ่านว่าอาการสีเพี้ยนไปทางไหน แล้วเลือกพื้นหลังที่เข้ากับแสงจริง ๆ

อ่านภาพที่ประกอบเสร็จแล้ว ไม่ใช่ภาพต้นฉบับ

เปิดไฟล์ที่ส่งออกมา ไม่ใช่ไฟล์ต้นฉบับ ภาพต้นฉบับถูกตัดสินอยู่ในบริบทของมันเอง ห้องที่ให้แสงอุ่น แสงอุ่นตกกระทบทุกอย่างในเฟรม ทุกวัตถุเพี้ยนไปในทิศทางเดียวกันหมด การไดคัททำให้บริบทนั้นหายไป

พื้นหลังใหม่ก็ไม่ได้เป็นกลางในความหมายที่แท้จริงเช่นกัน sRGB ซึ่งเป็นสเปซสีที่ไฟล์ภาพของคุณแทบจะแน่นอนว่าใช้อยู่ ถูกสร้างขึ้นโดยอิงจากจุดขาว D65 ซึ่ง CSS Color Module Level 4 ของ W3C ระบุไว้ที่อุณหภูมิสีสหสัมพันธ์ 6504 K ซึ่งใกล้เคียงกับแสงกลางวัน ระบบไวท์บาลานซ์อัตโนมัติของกล้องพยายามแปลงแสงจริงที่ส่องอยู่ในห้องให้เข้ากับค่าอ้างอิงนี้ และเมื่อเทียบกับแสงแบบทังสเตน (แหล่งกำเนิดแสงอ้างอิง A ของ CIE อยู่ที่ราว 2856 K) กล้องมักปรับได้แค่บางส่วนเท่านั้น หลายครั้งก็ตั้งใจปรับไม่เต็มที่ เพราะถ้าแก้จนห้องดูเป็นกลางสมบูรณ์ ภาพจะดูจืดชืดไม่มีชีวิตชีวา ความอุ่นที่หลงเหลืออยู่นี้จึงไปอยู่ข้าง ๆ พื้นหลังที่เป็นกลางโดยนิยาม และส่วนต่างนั้นก็ไม่มีที่ไปนอกจากไปโผล่ที่ผิวหน้า

สีเพี้ยนไปทางไหนกันแน่

มีอยู่สองทิศทาง และหน้าตาต่างกันโดยสิ้นเชิง

ผู้ชายมีเคราใส่แว่นตา มองจากด้านข้าง อยู่ข้างโคมไฟสีส้มที่เปล่งแสง ด้านที่โดนแสงของใบหน้าและปกเสื้อดูอุ่น ขณะที่ผนังด้านหลังยังคงเป็นสีน้ำเงิน

  • แสงอุ่น พื้นหลังโทนเย็น โคมไฟตั้งโต๊ะ หลอดไฟเพดาน ห้องเช่าพัก ฉลาก Lighting Facts ของ FTC สหรัฐฯ ในปัจจุบันวางค่า "light appearance" ของหลอดไฟไว้บนสเกลที่เริ่มจาก 2,600 K ทางซ้าย ไปจนถึง 6,600 K ทางขวา คำแนะนำของ FTC อธิบายช่วงนี้ว่าไล่จากโทนอุ่น (เหลืองมากกว่า) ไปจนถึงโทนเย็น (น้ำเงินมากกว่า) ใบหน้าที่ถูกแสงจากปลายด้านซ้ายของสเกลนี้ แล้วนำไปวางบนพื้นหลังสีขาวอมฟ้า จะออกมาเป็นสีส้มเหมือนแดดเผา
  • ใบหน้าในแสงกลางวัน พื้นหลังโทนอุ่น ตรงข้ามกับข้อแรก ใบหน้าที่รับแสงจากหน้าต่างเมื่อไปอยู่บนพื้นหลังสีเบจ ครีม หรืออำพัน จะกลายเป็นสีเทาซีดจาง และมีโทนน้ำเงินแฝงบาง ๆ

ระบุก่อนว่าคุณอยู่ในกรณีไหน หาสิ่งที่ควรจะเป็นสีกลาง เช่น กระดาษขาวหนึ่งแผ่น ผนังสีเทา หรือพนักเก้าอี้สีเทาเรียบ แล้วนำไปเทียบกับพื้นหลัง ข้ามส่วนตาขาวไปเลย เพราะสเคลอรา (ตาขาว) ไม่ใช่จุดอ้างอิงสีกลางที่เชื่อถือได้ ถ้าออกเหลืองแปลว่าแสงของคุณคือฝั่งที่อุ่นกว่า ถ้าออกน้ำเงินหรือฟ้าอมเขียวแปลว่าพื้นหลังคือฝั่งที่อุ่นกว่า วิธีตรวจสอบแบบเดียวกันนี้ใช้ได้กับภาพสินค้าสีเพี้ยนเช่นกัน

เลือกพื้นหลังที่เข้ากับแสง

แท็บในโปรแกรมแก้ไขมีทั้งหมด 6 แท็บ ได้แก่ Transparent, Images, Color, Gradient, Upload และ Blur (โปร่งใส รูปภาพ สี ไล่เฉดสี อัปโหลด และเบลอ) ชุดเดียวกับที่ใช้ในวิธีเปลี่ยนพื้นหลังรูปภาพ สามวิธีนี้ครอบคลุมเกือบทุกกรณี:

  1. ขยับพื้นหลังเข้าหาโทนแสง อย่าขยับออกจากมัน ใบหน้าที่รับแสงอุ่น: ใช้เทากลางโทนอุ่น เขียวมะกอกหม่น ๆ หรือสีแทนนุ่ม ๆ ใบหน้าที่รับแสงกลางวัน: ใช้เทาเย็น สีน้ำเงินหม่น (slate blue) หรือสีขาวนวลสะอาดตา
  2. ลดความอิ่มตัวของสีก่อน ค่อยลดความสว่าง โทนกลางที่หม่นจะขัดกับสีผิวน้อยกว่าสีที่อิ่มตัวจัดในระดับความสว่างเท่ากันมาก
  3. ลองไล่เฉดสีนุ่ม ๆ แทนพื้นสีทึบเรียบ การไล่เฉดให้สายตามีช่วงสีให้เทียบ ช่วยกลบความเพี้ยนเล็ก ๆ ที่พื้นสีทึบเรียบมักจะเผยให้เห็นชัด

ถ้าห้องนั้นให้แสงจากหลอดไฟทั่วไปแทนที่จะเป็นแสงกลางวัน การเริ่มด้วยพื้นหลังโทนอุ่นคือทางเลือกที่ปลอดภัยกว่า remover.bg ทำทั้งการไดคัทและการเลือกพื้นหลังในโปรแกรมแก้ไขเดียวกัน คุณจึงลองทุกตัวเลือกเทียบกับใบหน้าจริงได้เลย

ทำไมพื้นหลังสีขาวล้วนถึงเป็นตัวที่ยากที่สุดสำหรับภาพพอร์เทรต

สีขาวคือค่าความสว่างสูงสุดที่ไฟล์ภาพหนึ่งไฟล์จะมีได้ และแสงจากหลอดไฟในบ้านที่ตกบนใบหน้าแทบไม่มีทางสว่างไปถึงระดับนั้น เมื่อคุณเติมพื้นหลังด้วยสีขาวล้วน สิ่งที่สว่างที่สุดในภาพ (ยกเว้นจุดสะท้อนแสงเป็นครั้งคราวบนผิวหรือแว่นตา) ก็กลายเป็นสิ่งที่อยู่ ด้านหลัง ตัวแบบไปเสียแล้ว ใบหน้ายังคงถูกวัดแสงมาอย่างถูกต้อง เพียงแต่แพ้การประชันความสว่างไปเท่านั้น พอบวกกับส่วนต่างของอุณหภูมิสีเข้าไปอีก ก็จะได้ใบหน้าสีเทาหม่นเหนื่อยล้าอยู่บนการ์ดสีขาวจ้า สีขาวคุ้มค่าเมื่อมีข้อกำหนดที่บังคับให้ใช้ แต่สำหรับภาพพอร์เทรตแล้ว มันคือพื้นหลังที่ให้อภัยความผิดพลาดน้อยที่สุด — ไม่ใช่ตัวเลือกเริ่มต้น

ชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตขาวและเนคไทลายตาราง ยืนเต็มตัวอยู่หน้ากำแพงสีขาวสว่างที่มีลายเส้นแนวตั้งนูนขึ้นมา ใบหน้าของเขาดูมืดกว่ากำแพงด้านหลังอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อคำตอบที่ตรงไปตรงมาคือการถ่ายใหม่

ถ้ากฎของคนอื่นกำหนดพื้นหลังไว้ตายตัวแล้ว สิ่งที่ต้องเปลี่ยนแทนคือแสง สิบนาทีข้างหน้าต่างบานใหญ่โดยปิดไฟเพดาน ให้ผลดีกว่าการเลือกพื้นหลังแบบไหนก็ตาม เพราะใบหน้าที่รับแสงกลางวันจะไม่ต้องขัดกับพื้นหลังโทนกลางวันอีกต่อไป นี่คือหลักการเบื้องหลังทำรูปโปรไฟล์มืออาชีพเองที่บ้าน และเป็นเหตุผลว่าทำไมวิธีถ่ายเฮดช็อตทีมให้สม่ำเสมอควรระบุแหล่งแสงเอาไว้ด้วย ไม่ใช่แค่การจัดองค์ประกอบภาพ

ผู้หญิงสวมเสื้อแขนกุดสีชมพูอมเทาและเลกกิ้งสีดำ นั่งเท้าเปล่าบนม้านั่งไม้สีอ่อนข้างหน้าต่างบานสูง แสงกลางวันส่องกระทบใบหน้าของเธอ

ถ้ารูปนี้ต้องใช้กับเอกสารราชการ ให้ตรวจสอบหน้าเว็บล่าสุดของหน่วยงานที่ออกเอกสารนั้นก่อนเสมอ เพราะบางแห่งห้ามแก้ไขแบบนี้โดยเด็ดขาด กฎรูปพาสปอร์ตล่าสุดของ GOV.UK กำหนดให้ใช้พื้นหลังเรียบโทนสว่าง ไม่มีเงาบนใบหน้าหรือด้านหลัง และต้องเป็นรูปที่ "ไม่ผ่านการดัดแปลงด้วยซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์"

เลือกให้เข้ากับภาพที่คุณมีอยู่แล้ว

ต้องเข้าใจให้ชัดเรื่องเครื่องมือด้านสี: ไม่มีการปรับแก้สี ไม่มีสไลเดอร์ไวท์บาลานซ์หรืออุณหภูมิสี ไม่มีการรีทัชผิว ไม่มีการสร้างฉากขึ้นมาใหม่ สำหรับปัญหานี้ แท็บพื้นหลังคือทั้งหมดที่คุณมี เลือกพื้นหลังให้เข้ากับภาพที่อยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้ แล้วเก็บพื้นหลังที่อยากได้จริง ๆ ไว้ใช้กับการถ่ายภาพครั้งหน้า

อ่านต่อ