กราฟิกโซเชียลทีมกีฬา: ถ่ายครั้งเดียว ใช้ทั้งฤดูกาล

บัญชีโซเชียลของสโมสรสมัครเล่นส่วนใหญ่ดูเหมือนเป็นสโมสรคนละสามแห่ง โพสต์วันแข่งคือรูปถ่ายจากมือถือที่พิมพ์สกอร์ทับลงไป โพสต์นักเตะยอดเยี่ยมประจำนัดคือรูปแอ็กชันที่ถูกครอปมาแล้วใช้ฟอนต์คนละแบบ ส่วนตารางแข่งคือภาพจับหน้าจอสเปรดชีต ไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น คนที่ดูแลบัญชีมักเป็นผู้ปกครองหรือนักกีฬาที่มีงานประจำอยู่แล้วและไม่เคยเรียนออกแบบมาก่อน

ทางแก้ไม่ใช่การไปฝึกออกแบบให้เก่งขึ้น แต่คือการถ่ายรูปรอบเดียวกับเทมเพลตชุดเดียว พานักกีฬาทุกคนมายืนหน้ากล้องคนละเก้าสิบวินาที ไดคัทออกมา วางลงบนพื้นหลังสีประจำสโมสร แล้วใช้ภาพไดคัทชุดนั้นทั้งฤดูกาล: เปิดตัวรายชื่อทีม ตัวจริงสิบเอ็ดคน แจ้งประตู ขอบคุณสปอนเซอร์ นักกีฬาชุดเดิม แสงชุดเดิม หน้าตาเดิม สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า

ถ่ายเพื่อเอาไปไดคัท ไม่ใช่ถ่ายเพื่อเอารูป

ยังไงพื้นหลังก็ต้องถูกลบออกอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นถ่ายที่ไหนก็ได้ ผนังคลับเฮาส์ ด้านที่มีร่มเงาของอัฒจันทร์ สิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือสี่อย่างที่การไดคัทตามแก้ให้ทีหลังไม่ได้

• แสงตกบนตัวนักกีฬาอย่างสม่ำเสมอ — ร่มเงาโปร่งดีกว่าแดดตรง ๆ แสงเที่ยงจัด ๆ ทิ้งแถบดำพาดครึ่งหน้าและทำให้เสื้อขาวสว่างจนหลุดรายละเอียด
• ระยะห่างจากผนัง — ให้นักกีฬายืนถอยหลังมาสองสามก้าว จะได้ไม่มีเงาแข็ง ๆ ทาบเป็นเส้นรอบตัว
• ความสูงกล้องคงที่ — ระดับอก ระยะเท่ากัน ทุกคน นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้กริดรายชื่อทีมดูเหมือนถูกออกแบบมา ไม่ใช่เอามาแปะรวมกันทีหลัง
• เผื่อพื้นที่รอบตัว — จัดเฟรมให้หลวมไว้ คุณครอปให้แน่นขึ้นทีหลังในโปรแกรมออกแบบได้ แต่เสกข้อศอกที่หลุดออกนอกเฟรมไปแล้วกลับมาไม่ได้

ถ่ายคนละสองสามท่า: กอดอก ปล่อยแขนข้างลำตัว และท่าแอ็กชันอีกหนึ่งท่า พอคูณกับนักกีฬายี่สิบคนก็ได้ความหลากหลายมากพอจนไม่มีใครจับได้ว่าคุณวนใช้รูปชุดเดิมมาตั้งแต่เดือนกันยายน วินัยแบบเดียวกันนี้ใช้กับเฮดช็อตทีมของโค้ชและกรรมการสโมสรได้เหมือนกัน

ไดคัทให้เสร็จ แล้วเอาจริงกับสีประจำสโมสร

ส่งรูปแต่ละใบเข้าการลบพื้นหลัง ผนัง รั้ว และถังขยะล้อเลื่อนก็หายไป เหลือเป็น PNG พื้นหลังโปร่งใสของนักกีฬา ขอบละเอียด ๆ คือจุดที่ภาพไดคัทราคาถูกพังไม่เป็นท่า ทั้งเส้นผมที่ปลิว หางม้า และผ้าตาข่ายของเสื้อกั๊กซ้อม

จากตรงนั้น remover.bg ให้คุณวางสีทึบหรือสีแบบกำหนดเองไว้หลังตัวนักกีฬาได้ คุณจึงได้สีประจำสโมสรจริง ๆ ไม่ใช่สีที่แค่ใกล้เคียง หาโค้ด hex ให้ได้สักครั้ง โยนลงกลุ่มแชท แล้วเลิกกะสีด้วยสายตา ถ้าคุณอยากไปประกอบภาพในโปรแกรมออกแบบของตัวเองมากกว่า ก็ส่งออกเป็น PNG พื้นหลังโปร่งใสแทน คู่มือ PNG พื้นหลังโปร่งใสของเราอธิบายไว้ว่าเมื่อไรควรเก็บความโปร่งใสไว้และเมื่อไรควรยุบรวมชั้น

ยังมีอีกอย่างที่แยกหัวลอย ๆ ออกจากงานกราฟิกที่ตั้งใจทำ นั่นคือเงา นักกีฬาที่วางบนพื้นหลังสีทึบโดยไม่มีเงาจะอ่านออกมาเป็นสติกเกอร์ ใส่ให้บางเบาและให้ทิศทางเหมือนกันทุกคน ตามที่อธิบายไว้ในวิธีใส่เงาให้ดูสมจริง

ทำเทมเพลตครั้งเดียว แล้วเติมไปทั้งฤดูกาล

ทำแคนวาสสองขนาดแล้วหยุดแค่นั้น โพสต์ฟีดแนวตั้งขนาด 1080 x 1440 พิกเซล (3:4) คืออัตราส่วนที่สูงที่สุดที่ Instagram รับอยู่ตอนนี้ และตรงกับตัวอย่างที่แสดงบนกริดโปรไฟล์พอดี จึงไม่มีอะไรโดนตัดหายบนหน้าโปรไฟล์ ส่วน 1080 x 1350 (4:5) คือตัวสำรองที่ปลอดภัยถ้าเครื่องมือตั้งเวลาโพสต์ของคุณยังไม่รับ 3:4 และสตอรี่ขนาด 1080 x 1920 (9:16) เต็มจอพอดี เช็กข้อกำหนดล่าสุดก่อนลงมือทำ เพราะแพลตฟอร์มขยับตัวเลขพวกนี้อยู่เรื่อย

ล็อกสิ่งเหล่านี้ไว้ให้อยู่กับที่แล้วอย่าขยับอีก:

1. ตราสโมสรอยู่มุมเดิม ขนาดเดิม ทุกโพสต์
2. แถบสีหรือแถบทแยงที่พาดสีประจำสโมสร
3. ฟอนต์หนึ่งแบบสำหรับชื่อ อีกหนึ่งแบบสำหรับอย่างอื่นทั้งหมด
4. ตำแหน่งตายตัวสำหรับตราคู่แข่ง วันที่ และสนาม
5. ภาพไดคัทนักกีฬาอยู่ฝั่งเดิมเสมอ ปลายเท้าอยู่ราวเส้นฐานเดียวกัน

จากนั้นงานประจำสัปดาห์ก็เหลือแค่สลับชื่อ วันที่ และภาพไดคัท

โพสต์ที่คุณจะได้จริง ๆ จากตรงนี้

• ประกาศโปรแกรมแข่ง — ตราสองสโมสร เวลาเริ่มแข่ง สนาม ไม่ต้องใช้รูปนักกีฬาเลย
• วันแข่ง — ภาพไดคัทสองสามคนจากทีมวางบนสีประจำสโมสร
• นักเตะยอดเยี่ยมประจำนัด — ภาพไดคัทคนเดียว ตัวใหญ่ ๆ ชื่อพาดด้านล่าง สกอร์อยู่มุม
• เปิดตัวรายชื่อทีม — วันละคนในช่วงนับถอยหลังก่อนเปิดฤดูกาล ทั้งหมดมาจากการถ่ายรอบเดียวกัน
• นักกีฬาใหม่ — คนที่เพิ่งเซ็นสัญญาอยู่ในเฟรมเดียวกับคนอื่นทั้งทีม เขาจึงเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรตั้งแต่วันแรก

มีข้อควรระวังหนึ่งข้อก่อนออกไปถ่าย นักกีฬาอายุต่ำกว่า 16 ปีทุกคนต้องได้รับความยินยอมจากพ่อแม่หรือผู้ดูแลก่อนที่คุณจะถ่ายรูปเขา ส่วนคนอายุ 16 และ 17 ปี ให้ถามตัวเยาวชนโดยตรง แล้วก็บอกผู้ปกครองด้วยอยู่ดี จดสิ่งที่ตกลงกันไว้เป็นลายลักษณ์อักษร รวมถึงว่าภาพจะถูกเอาไปใช้อย่างไรและจะเก็บไว้นานแค่ไหน องค์กรกำกับดูแลกีฬาส่วนใหญ่มีเทมเพลตนโยบายการถ่ายภาพและการขอความยินยอมเผยแพร่ไว้อยู่แล้ว NSPCC Sport ซึ่งเดิมคือ Child Protection in Sport Unit เป็นจุดตั้งต้นที่ดีสำหรับสหราชอาณาจักร กฎเกณฑ์ต่างกันไปตามประเทศและลีก เพราะฉะนั้นให้เช็กของที่บังคับใช้กับคุณเอง ไม่ใช่ยึดคู่มือกว้าง ๆ อย่างบทความนี้

เก็บภาพไดคัทไว้ในโฟลเดอร์ที่แชร์กัน ตั้งชื่อไฟล์ตามนักกีฬา และให้เข้าถึงได้เฉพาะคนที่ดูแลบัญชีเท่านั้น แล้วเซฟทั้งไฟล์ PNG พื้นหลังโปร่งใสและไฟล์ที่ยุบรวมชั้นแล้ว ถ้าในสโมสรมีคนเขียนโค้ดได้ คลังภาพทีมเก่า ๆ ก็ส่งผ่าน API รวดเดียวจบได้เลยแทนที่จะทำทีละใบในแอป ตามที่คู่มือ API ลบพื้นหลังของเราอธิบายไว้

สโมสรเดิม ทุกโพสต์

คุณไม่ได้พยายามทำให้ดูเหมือนสโมสรอาชีพ คุณแค่พยายามทำให้ดูเหมือนสโมสรเดียวกัน ผลตอบแทนจะเริ่มเห็นราวนัดที่สาม ตอนที่โพสต์โปรแกรมแข่งคืนวันศุกร์ใช้เวลาห้านาที และเห็นอีกทีเดือนสิงหาคมปีถัดไป ตอนที่คนมารับช่วงต่อได้โฟลเดอร์ภาพไดคัทกับเทมเพลตที่ทำเสร็จแล้วเป็นมรดก แทนที่จะได้แคนวาสเปล่า