Okładki na TPT ze zdjęć własnych materiałów

Strona wyników na TPT to ściana okładek, a spora ich część opiera się na tych samych popularnych zestawach clipartów — na tyle, że zaczynają wyglądać wymiennie. Przewiń ofertę dla swojego poziomu nauczania, a każda miniatura zleje się z następną. Kupujący na tym etapie nie czytają tytułów; skanują kolor i kształt.

Wyjście z tego kosztuje jedno popołudnie: sfotografuj sam materiał. Zalaminowane karty zadaniowe na kółku, rozłożony zeszycik, matę do sortowania z liczmanami. Nikt inny nie ma takiego zdjęcia. Ale zdjęcie z telefonu zrobione na kuchennym stole staje się okładką dopiero wtedy, gdy stół znika, a materiał ląduje czysto na firmowym kolorze Twojego sklepu.

Właśnie na tym ostatnim kroku domowe okładki się sypią. Zamiast czystego obiektu na płaskim kolorze dostajesz bladą obwódkę obrysowaną wokół każdego wyciętego elementu — niewidoczną na bieli, oczywistą w chwili, gdy okładka trafia na miętę albo pudrowy róż.

Fotografuj własne materiały zamiast licencjonować grafiki

Licencje na cliparty to indywidualne umowy, a nie standard. Jeden autor zezwala na użycie swoich grafik w produktach wystawianych na sprzedaż; drugi wymaga widocznego podania źródła; jeszcze inny inaczej traktuje okładkę, a inaczej strony wewnętrzne. Kiedy pojawia się skarga, o wyjaśnienia proszony jest najpierw sprzedawca, który wystawił produkt, a odpowiedź wynika wprost z brzmienia licencji — dlatego czytaj to, co kupujesz, w zestawieniu z aktualnym regulaminem sprzedawcy TPT, zamiast ufać zasadzie zasłyszanej w grupie na Facebooku.

Zdjęcie czegoś, co zostało wydrukowane, zalaminowane i faktycznie użyte, omija ten problem, a przy okazji pokazuje kupującym gramaturę papieru, zagięcie i grubość stosu. Okładka z clipartu obiecuje plik; zdjęcie pokazuje to, co wychodzi z drukarki.

Jak zrobić użyteczne zdjęcie na kuchennym stole

Pracuj przy oknie, tak żeby światło padało z boku, a nie zza Twoich pleców. Górne oświetlenie w kuchni kładzie na białym papierze żółty nalot i rzuca w kadr Twój własny cień.

Laminat i koszulki na dokumenty zachowują się jak lustra. Przechylaj kartę po kilka stopni, aż odbicie okna zsunie się z zadrukowanej powierzchni, i stań tak, żeby samemu się w niej nie odbijać.

Wybierz tło w innym odcieniu niż sam materiał. Białe karty zadaniowe na białym brystolu nie dają masce prawie żadnego zaczepienia; średnio szary ręcznik, arkusz neutralnego kartonu, nawet zwykły drewniany blat oddzielają je znacznie lepiej. Zostaw wokół przedmiotu zapas miejsca, żeby móc go później swobodnie ustawić w programie graficznym.

Prześlij zdjęcie do remover.bg z telefonu albo z aplikacji webowej — PNG, JPEG lub WebP, do 25 MB — i pobierz przezroczysty PNG. Zostaw go w PNG albo WebP: zapis do JPEG kasuje przezroczystość i wracasz do białego prostokąta na pastelowej okładce.

Skąd naprawdę bierze się biała obwódka

Wzdłuż konturu każdego obiektu pojedyncze piksele są po części materiałem, a po części tłem. PNG zapisuje je jako częściowo przezroczyste, a specyfikacja formatu wprost mówi, że wartości koloru nie są wstępnie przemnożone przez alfę. Pierwotny kolor zostaje; kanał alfa określa tylko, ile z niego widać.

Czyli piksel w połowie kryjący, niosący prawie białą barwę z Twojego brystolu, nadal niesie biel. Na białej okładce nigdy jej nie zobaczysz. Na delikatnej zieleni czyta się jako blada poświata wokół wszystkiego.

Rozwiązanie leży przy zdjęciu, nie w obróbce. Fotografuj na tle w średnim tonie, żeby zmieszane piksele krawędzi niosły coś neutralnego, i zadbaj o to, by krawędzie obiektu były naprawdę ostre. Nasz poradnik o przezroczystych PNG-ach tłumaczy, gdzie alfa przetrwa, a gdzie po cichu zostaje spłaszczona.

Sprawdź obwódkę, zanim okładka trafi do oferty

Wycinek, który w rozmiarze eksportu wygląda czysto, potrafi się rozsypać w powiększeniu, więc przejdź kontur świadomie, zanim oferta pójdzie w świat.

1. Połóż wycinek najpierw na najciemniejszym kolorze ze swojej palety, nie na bieli. Na bieli obwódka się chowa.
2. Powiększ mocno i przejdź cały kontur. Włóczka, druciki kreatywne, pompony i włosy lalek pokazują ją pierwsze.
3. Zajrzyj w zamknięte prześwity: kółko segregatora, ucho nożyczek, przestrzeń między rozłożonymi kartkami.
4. W programie graficznym zmniejsz okładkę do rozmiaru miniatury i obejrzyj ją na telefonie — tam ofertę przegląda spora część kupujących.

Jeden kolor, powtarzany, tworzy sklep

Wybierz jeden kolor tła, zapisz jego wartość hex i stosuj go na każdej kolejnej okładce. Pięć okładek w tym samym turkusie czyta się w siatce wyników jako jeden sklep; pięć różnych pasteli czyta się jako pięciu niepowiązanych ze sobą sprzedawców.

Ta sama dyscyplina działa przy produktach fizycznych — nasz poradnik o zdjęciach produktów na Etsy prowadzi krok po kroku przez budowanie spójnej siatki ofert. Jeszcze jedna rzecz odróżnia płaską wyklejankę od okładki, która wygląda na porządnie zrobioną: miękki cień, dzięki któremu karty leżą na kolorze, zamiast unosić się nad nim. Edytor potrafi dodać realistyczny cień już przy usuwaniu tła, a tekst o tym, jak dodać realistyczne cienie, tłumaczy, dlaczego przy płaskich materiałach do druku miękki cień czyta się lepiej niż twardy.

Zanim wrzucisz ofertę

Zrób w tym tygodniu nowe zdjęcia trzech swoich bestsellerów, wytnij je i zbuduj te okładki od nowa na jednym kolorze. Postaw je obok tego, co masz teraz w ofercie, w rozmiarze miniatury i pozwól, żeby siatka sama pokazała, przy której przewijający ekran nauczyciel się zatrzyma.