Je Kickstarter-projectfoto, gemaakt op de keukentafel

In een overzichtsraster doet de afbeelding het overtuigingswerk voordat iemand ook maar aan de titel begint. Hij staat klein, naast tientallen concurrerende kaartjes, op een formaat waarop een logo een vlek is en een pay-off drie grijze streepjes. Een 3D-print op een rommelig bureau met een keukenkastje erachter leest als een project dat niemand steunt, en mensen scrollen door.

Het ongemakkelijke deel: op het moment dat je die foto nodig hebt, heb je nog geen product. Je hebt een resinprint met zichtbare laaglijnen, of een printplaat die met tape in een behuizing zit die net niet dichtgaat. Backers verwachten dat. Wat ze niet vergeven, is een kaartje dat eruitziet als een kiekje van een hobbytafel.

Het grootste deel van dat gat dicht je zonder studio: fotografeer het prototype op het schoonste oppervlak in je huis, knip het uit en zet het op een achtergrond die je bewust hebt gekozen.

Wat de kaartafbeelding moet doorstaan

Dat ene bestand werkt hard: het categorieoverzicht, de zoekresultaten en de preview die mensen zien als iemand je projectlink deelt. Kickstarter wil een brede liggende afbeelding, en de eigen hulppagina over het maken van een goede projectafbeelding noemt een pixelformaat — haal dat getal daar vandaan, niet uit een blogpost.

Dat heeft harde gevolgen voor wat er op het kaartje thuishoort:

• Tekst in de afbeelding is verspilde moeite. Je titel en korte omschrijving staan al direct onder de foto op het kaartje, dus woorden die je erin bakt concurreren daar alleen mee.
• Een logo in de hoek zegt een vreemde niets op overzichtsformaat. Bouw het kaartje zonder.
• Het onderwerp moet groot en ongeveer gecentreerd in beeld staan. Een klein object in een breed kader verdwijnt op thumbnailformaat.
• Een zachte, te sterk gecomprimeerde montage leest onmiddellijk als weinig moeite.

Zit je in Design of Technology, lees dan eerst de regels. Kickstarter verplicht makers van hardware en productontwerp om werkende prototypes te tonen, staat fotorealistische renders niet toe en verbiedt CGI of special effects om functionaliteit te demonstreren die nog niet bestaat. Regels veranderen, dus lees de actuele regels van Kickstarter en het artikel over hardware en productontwerp zelf.

Fotografeer het prototype dat je hebt

Zet het vlakste, leegste oppervlak in je huis naast een raam dat midden op de dag geen direct zonlicht vangt — op het noorden op het noordelijk halfrond, op het zuiden op het zuidelijke. In de zomer kan er vlak na zonsopgang of vlak voor zonsondergang alsnog laag zonlicht op vallen, dus fotografeer daartussenin. Dat licht is zacht. Doe het plafondlicht uit, zodat je geen twee lichtkleuren mengt.

Fotografeer daarna voor het vrijstellen, niet voor de kamer:

• Vul het kader. Het prototype moet het grootste deel van de foto beslaan, gefotografeerd van net boven het object zodat je iets van de bovenkant ziet in plaats van er recht op te kijken.
• Zet je telefoon vast op een stapel boeken of een klein statief en gebruik de timer, zodat tikken op het scherm de opname niet laat trillen.
• Zet het prototype twintig of dertig centimeter los van wat erachter staat, zodat de randen niet in hun eigen schaduw vallen.
• Fotografeer de herohoek een paar keer, plus een recht-van-vorenbeeld en een achterkant nu de opstelling er toch staat.

Bouw geen perfecte doorlopende witte achtergrond. Dat oppervlak wordt toch vervangen; het hoeft maar één egale tint te hebben, duidelijk lichter of donkerder dan het product.

Knip het uit en kies daarna bewust een achtergrond

Upload je beste foto naar remover.bg en je krijgt het prototype vrijstaand op transparantie, inclusief draadeinden en borstelharen. Maak twee versies van het kaartje en vergelijk ze.

Ten eerste: het product op een egale kleur. Zet het vrijstaande beeld op één verzadigde merkkleur en voeg een realistische slagschaduw toe, zodat het object ergens op rust in plaats van te zweven. Het overleeft thumbnailformaat omdat er één vorm en één kleur te lezen zijn, en de schaduw is wat het van een sticker onderscheidt.

Ten tweede: het product in een scène. Fotografeer die scène leeg — het bureau waarop het komt te staan, een speltafel met gedempt licht — en gebruik hem als achtergrond achter het vrijstaande product. Door de scène apart te fotograferen kun je hem goed uitlichten zonder tegen het prototype te vechten. Die flexibiliteit is de reden dat eigen achtergronden de witte achtergrondrol stilletjes hebben vervangen bij veel kleine merken.

Moet de montage nog bijgesneden worden naar de verhouding die Kickstarter aanraadt, doe dat dan in de foto-editor van je telefoon of in je ontwerptool.

Laat de beloningsniveaus op elkaar aansluiten

De kaartafbeelding levert de klik op; het verhaal beslist over de pledge. Niveaus die op vier aanrechten op vier avonden zijn gefotografeerd, lezen als kiekjes, niet als een productlijn.

Fotografeer elk item en elke add-on op dezelfde manier — zelfde oppervlak, zelfde raam, zelfde afstand — en geef ze daarna allemaal dezelfde achtergrondbehandeling. Eén kleur achter alles en dezelfde slagschaduw op elk stuk, en een basisexemplaar, een deluxe doos en een emaille pin lijken van één bedrijf te komen. Zit er bedrukte merchandise bij je add-ons, dan gaan die vrijstaande beelden rechtstreeks door naar print-on-demand-mockups.

Bewaar de transparante PNG-masters in één map. De pledge manager, persbenadering, campagne-updates en uiteindelijk een winkellisting hebben ze allemaal nodig, en dezelfde foto een halfjaar later opnieuw uitknippen is een verspilde avond.

Voordat je op launch drukt

Open je categoriepagina op een telefoon en bekijk je kaartje tussen lopende projecten. Kan een vreemde niet binnen een seconde zien wat het product is, dan zit de oplossing in schaal of contrast, niet in meer glans. Controleer daarna hetzelfde bestand als gedeelde link — vaak de eerste versie die iemand buiten je mailinglijst te zien krijgt.